,

DB 025 – Welk Inzicht Gaat Een Familieopstelling Jou En Jouw Hond Geven

DB 025 - Welk Inzicht Gaat Een Familieopstelling Jou En Jouw Hond Geven

In aflevering 25 van de Dierbewust Podcast Show bespreken we wat een familieopstelling jou voor inzicht kan brengen, waarom je hond mogelijk op een bepaalde manier reageert. Hoe kun jij met inzicht bepaalde facetten in je leven aanpassen/veranderen waardoor je hond anders gaat reageren?

In deze aflevering leer je

  • Systematisch werken met honden;
  • Wat een Familieopstelling jou kan leren over je manier waarop je bepaalde dingen aanpakt;
  • Waarom jouw gedrag gereflecteerd wordt in het gedrag van jouw hond?
  • Hoe je bepaalde (gedrags-)problemen kunt aanpakken door een familieopstelling te gebruiken;
  • Wat is de belangrijkste levensles van Eduard Deckers.

Genoemde links in deze aflevering:

Transcriptie Dierbewust Podcast 25

Welkom bij de Dierbewust podcast show waarin je luistert naar experts die je voorzien van de beste informatie en tricks op het gebied van honden.

Vandaag gaan we in gesprek met Eduard Deckers. Eduard is een holistisch dierenarts die in zijn behandeling nadrukkelijk de dynamiek meeneemt tussen de hond en zijn of haar of eigenaar. Omdat deze soms ten grondslag ligt aan het gedrag of de aandoening van de hond. En door de behandeling van zowel de hond als door het inzicht bij de eigenaar in deze dynamiek ontstaat er een situatie waarin het dier kan herstellen en dat is een belangrijk aspect want we gaan het vandaag hebben over familie opstellingen bij mensen die je weer kunt gebruiken voor jouw hond omdat jouw hond toch een spiegel is van het gedrag wat jij vertoont. En daar gaan we het ook hebben. Over systematisch werken. En we hebben hier eerder al een podcast over gedaan met Paul Bul. Het inspireert mij, ik vind het erg leuk om op die manier psychologisch en zeg maar gevoelsmatig naar de hond te kijken. Dus ik raad je absoluut aan om deze podcast te beluisteren en aan het eind van de podcast kun je ook nog de praktijk van Eduard bezoeken in Amsterdam om mee te werken aan de familieopstelling. Dus ik wens je heel veel luisterplezier.

Vandaag gaan we in gesprek met Eduard Deckers van eduarddeckers.nl

Maurice

Welkom Eduard bij onze Podcast Dierbewust.

Eduard

Dag Maurice

Familieopstelling voor je hond? Wat is dat?

Maurice

Jij bent naast dierenarts ook holistisch bezig. En je houdt je eigenlijk met meerdere facetten bezig voornamelijk huisdieren. En vandaag gaan we het hebben over de familie opstelling met dieren. Een interessant onderwerp ik denk niet dat iedereen precies weet wat dat inhoudt. Dus misschien zou je allereerst eventjes kunnen aangeven wat houdt een familie opstelling precies in en hoe kun je deze inzetten als jij een hond liefhebber bent?

Eduard

ja ik wil eerst even iets vertellen over familieopstelling op zichzelf, want niet iedereen is daarmee bekend.

Als je een familieopstelling doet dan laat je mensen uit een groep de leden van je familie representeren. Dus je moet je voorstellen: je zit in een ruimte met een man of 16 tot 20. En dan kies je iemand uit. En dan vraag je aan die persoon: ´zou jij mijn moeder willen zijn?´ Of: ´zou jij mijn vader willen zijn?´ En dan zet je die heel bewust ergens in een ruimte waarmee je zegt, dat past voor mij, dat klopt voor mij. En het bijzondere daarvan is dat (en elke keer als ik het uitleg denk ik wel weer van ja bijna niet te snappen maar het gebeurt.) je vraagt bijvoorbeeld aan een man:´wil je mijn vader zijn?`En je zet hem heel bewust in een ruimte: in de minuten die gaan komen, dan krijgt die man gewaarwordingen die passen bij jou vader. En dan kan die zich ook gaan gedragen als jouw vader.

Er zijn weleens voorbeelden dat als jouw vader last heeft van zijn rug dat die man zegt:´ nou ik weet niet wat er aan de hand is maar ik heb pijn in mijn rug.´

Dan zeg je: ´hoe is het nou mogelijk?´ Want die man zelf die kent je vader helemaal niet, kent je familie helemaal niet. En toch als je het aan hem vraagt dan krijgt hij op een gegeven moment die gewaarwording.

En nou is pijn in je rug een ding maar ze kunnen ook bepaalde emoties gaan vertonen, ze kunnen bepaalde bewegingen maken. Je kan het je voorstellen dat als je vader en moeder het niet zo goed met elkaar konden vinden dat je dat terug ziet in de familie opstelling. Dan zie ik gewoon die mensen uit elkaar staan.

Nou je kan je voorstellen dat kan een beetje confronterend zijn maar het geeft ook heel duidelijk weer welke dynamiek erin jouw familie zat.

En dan kan je ook nog opa´s en oma´s, ooms en tantes je kan je kinderen, broers, zussen, overleden mensen, je kan ze allemaal opstellen en doordat een bepaalde dynamiek zich ontvouwt zie je ineens van jeetje daar is waar ik vandaan kom. En dat geeft dus inzicht in waarom je de dingen doet zoals je ze doet. En wat ik doe is; ik laat geen dieren toe in mijn opstelling want dat geeft best wel veel onrust. Bovendien moet je dan echt dat gedrag gaan interpreteren en het is maar de vraag of je er dat dier trouwens een plezier mee doet. Maar je kan wel mensen vragen om die rol te gaan representeren. En dat is toch, dat is zo grappig want die mensen gaan gewoon dat gedrag van die hond lopen nadoen.

Dus heb je een hele blije hond dan krijg je ineens een heel blije representant. En als je een hond hebt die aan je kuiten kleeft dan doet die representant dat ook. En die kent die hond verder niet, die voelt gewoon van nou ik moet bij die baas zijn. Dus die gaat helemaal tegen die baas aan zitten schurken.En je hebt ook honden die heel nerveus ergens onder een stoel blijven liggen normaliter thuis. Dan hebben die mensen ook de neiging om weg te kruipen. Onwijs gaaf om mee te werken op die manier.

Maurice

En voor mijn beeldvorming: want wanneer zou iemand iets willen doen, zo een familie opstelling?

Want dat klinkt, ik ben er niet bekend mee ik heb er weleens over gelezen, maar ik kan me voorstellen dat het voor mensen wat jij zegt heel confronterend is. Maar anderzijds klinkt het misschien ook wat onbekend.  Dat je zegt van okay, ik heb mijn vader en ik heb mijn moeder en ik kies iemand uit een kring van zeg 15-20 mensen: jij bent mijn moeder en jij bent mijn vader en die gaan dan ineens dat gedrag van jouw familie vertonen. Dat klinkt toch wat, hoe zeg je dat? Onwerkelijk, laat ik het zo zeggen.

Eduard

Dat is het. Zo klinkt het eigenlijk altijd als ik het vertel. Dan je zie je altijd bij mensen de wenkbrauwen omhoog gaan. ´Hoe kan dat dan?´

Dat is bijna niet uit te leggen, maar het gebeurt wel. Kijk ik ben dan opgeleid als begeleider van familieopstelling. De opleiding heb ik gevolgd bij Feniks maar wat je dan leert is die dynamiek te herkennen.Dus je herkent op een gegeven moment in het gedrag wat mensen vertonen, merken wat een onderliggende oorzaak kan zijn.

Ik geef dan even een naar voorbeeld.

Als je merkt dat bijvoorbeeld een moeder de hele tijd naar beneden staat te staren en eigenlijk weinig sjoege geeft dan heb je altijd wel de vraagstelling van: goh ware er nog meer kinderen in je gezin? Kinderen die misschien zijn overleden. En vaak zegt zo iemand dan ineens van ja, nee, dat klopt, want mijn moeder die heeft inderdaad een kindje gehad en die is vlak na de geboorte overleden. En zo een moeder haar aandacht kan dan ontzettend naar dat kindje zijn gericht. Terwijl dat kindje allang dood is. Maar in het direkt kontakt wat de vraag steller dan heeft met de moeder merkt ze wel van mijn moeder is zo afwezig

In zo een opstelling krijg je dan ineens een beeld waarom dat dan zo is. En dat geeft dan heel veel begrip en rust.

Maurice

Dus het kan eigenlijk een vraagstuk oplossen waar je mee zit en in dit geval hoeft het niet eens iets in je familie te zijn.  Het is iets waar je zelf bijvoorbeeld tegenaan loopt en door middel van een familieopstelling zou je daar meer inzicht in kunnen krijgen wat onderliggende redenen daarvan zouden kunnen zijn.

Eduard

Ik kan je daar wel een voorbeeld van geven. Enige tijd geleden in een familieopstelling stelde een vrouw een vraag over de angst die haar hond had elke keer bij de dierenarts. Niet zo een klein beetje bang: enorm bang! Zo bang dat het dier bijna niet te behandelen was terwijl door de dag heen ging het eigenlijk wel, maar bij dierenarts: zo bang! Nou prima, kunnen we naar kijken en dus die mevrouw heeft iemand opgesteld voor die hond. Nou die hond vertoonde inderdaad wel wat angst en die stond ook bij haar vandaan en had er heel weinig vertrouwen in en toen heb ik ook gevraagd om iemand op te stellen voor haar moeder en voor haar vader en toen bleek dat die moeder zeg maar een soort angststoornis had, dus die haar moeder was  degene die heel, heel, heel, bang was.

Maurice

Okay

Eduard

en die vraagstelster had zich daar het ware een beetje mee geïdentificeerd, die wist niet beter die is geboren bij de moeder. Die wist niet beter dat daar altijd angst was en die heeft zich dat als het ware zich een beetje eigen gemaakt en daar reageerde die  hond op.

Dan kan je door interventies oplossingen brengen. Eigenlijk zeggen we tegenwoordig maar het is jouw angst hij is niet van mij. Ik heb hem alleen overgenomen van je maar ik heb daar eigenlijk niks mee. Die hond of de representant dan voor die hond die had ineens rust. En die kwam ineens bij haar en had ineens wel vertrouwen in haar.

Maurice

Maar dat is toch gek want dan zou je toch zeggen dat zo een hond niet alleen bij de dierenarts angstig zou zijn maar in veel meer situaties.

Eduard

ja dat klopt en dat was op zich ook zo, maar daar waar het echt spannend wordt en dat is bij een dierenarts waar het dus ook spannend wordt voor het baasje zie je dus dat zo iemand dat enorm gaat met zichzelf enorme angst gevoelens krijgt die die misschien zelf niet eens goed begrijpt en dan vervolgens over gaat zitten dragen aan de hond.

Die hond die voelt dat en denkt oh, wacht even wat hier aan de hand is, ik weet het niet hoor maar mijn baasje is zo bang dan moet het wel heel ernstig zijn hier. Terwijl die eigenaresse van zichzelf ook niet snapt waarom ze nou eigenlijk zo bang is.

Maar door haar inzicht te geven: joh dat heb jij overgenomen van jouw moeder. Daar heb je je mee geidentificeerd. Dat doen wij nou eenmaal als kinderen kon ze dat zeg maar als het ware daar een draad doorknippen, een ketting verbreken zeg maar.

Iets wat haar op dat vlak verbonden hield met haar moeder dan kon ze dat los laten dan ontstond er rust en ontstond er dus ook rust bij die hond en dat zag je op dat moment gebeuren en dat is eigenlijk altijd een beetje het interessante van zo een familieopstelling. Ik weet ook nooit wat er gaat gebeuren, dus ik kan dat ook niet doorzien. Ik heb ook geen glazen bol en voor die mensen geeft dat van: goh, ik had dat nooit verwacht, ik had dat nooit gedacht. Maar het geeft vaak heel veel rust en vrijheid die mensen die knappen er gewoon echt van op. Je lost echt wat op.

Is Eduard een echte dierenarts?

Ja mooi, want het is iets wat we natuurlijk

wel eerder zagen dan niet in familieopstelling maar wel zeg maar het systematisch werken.

Je ziet dat bijvoorbeeld met Paul Bul ik geloof in aflevering 15 dat een paard of een hond of ieder ander reen spiegel kan zijn van jezelf. Dus het projecteert eigenlijk wat jij uitstraalt min of meer.

Maar wat mij heel erg intrigeert Eduard, want jij  bent dierenarts, jij hebt die opleiding daarvoor gevolgd. Dit zal niet gelijk op jouw pad gelegen hebben. maar toch ben je hiermee in aanraking gekomen. Hoe is dat zo ontstaan?

Eduard

Nou ja dat was eigenlijk bij toeval ik werkt toen op dat moment nog bij de overheid en ik was voor een congres in Wenen. Een ongelofelijk saai congres overigens, maar er was een hele leuke lezing waar ik echt helemaal “flabbergasted” van was.

Dat werd gegeven door een mensen etholoog.

Een etholoog is iemand die het gedrag van dieren bestudeerd. Hij had allerlei studies gedaan samen met biologen en psychologen en dat soort dingen en die vertelde in dat half uurtje wat hij tot zijn beschikking had vertelde hij zulke opmerkelijke aspecten.

Een van de dingen hij vertelde bijvoorbeeld was, als jij in een klas met kinderen een hond legt gewoon in zijn mand ergens in de hoek, dan zijn de kinderen socialer ze letten beter op zijn beter gefocused en dat is gewoon wetenschappelijk. Dat is niet gewoon zo op het oog dat is gewoon door middel van turven en kijken kwamen ze daar achter. Dat dus kinderen gewoon van zichzelf al gewoon rustiger worden en zich beter kunnen concentreren alleen al door het feit dat er in diezelfde ruimte een hond aanwezig is nou dat is natuurlijk wonderlijk

Maurice

Ja, dat is wonderlijk

Eduard

als je een onthecht kind, dus een zeer getraumatiseerd kind waar je dus niet mee kan communiceren die helemaal is dichtgeslagen als je die een hond in honden geeft kan hij vragen stellen geeft hij antwoord . Ik geef een hond een lijn in zijn handen mag die hond een beetje aaien en ineens word ie toegankelijk. Dat is dus de ene kant op de andere kant op is dat als je dat wetenschappelijk kan ja mensen qua gedrag onderverdelen en als  je mensen die van zichzelf erg expressief zijn en thuiskomen van werk en een hele dag gaan zitten vertellen aan die hond, als je die even vergelijkt met mensen die gewoon zeggen; nou leuke hond ik geef je te eten, te drinken en ik laat je uit en als ik hier kom roep, dan moet je gewoon komen. Zeg maar even twee uitersten.

Als je gaat kijken van de bereidheid van de hond om voor deze mensen te luisteren dat kan je dan met allerlei oefeningen doen Blijkt dat honden dab meer bereid zijn te luisteren. Dat kan je dan met allerlei oefeningen doen. Blijkt dat honden meer bereid zijn te luisteren tot iemand die zeg maar een beetje kort door de bocht is, kort van stof is, dan mensen die heel expressief en heel erg met die hond bezig zijn. Die heel erg in die interactie zitten.

Het geeft geen antwoord op de vraag waarom, maar ik vond het wel ook boeiend en toen kwam ik op een gegeven moment in aanraking met Stanley´s werk toen had ik aan den lijve ondervonden dat als je door middel van de familieopstelling zelf een inzicht krijgt waardoor als het ware een last van je afvalt of je een inzicht krijgt dat zonder dat anderen dat weten en dat je naasten dat weten welk inzicht je hebt gehad je wel ineens anders op je gaan reageren dat je denkt van: he, je doet een stuk rustiger tegen me, je doet aardiger tegen me. Of, ik heb het met mijn dochter gehad, die was ineens een stuk zelfstandiger en een stuk rustiger.

En toen vlak nadat ik die op stelling had gedaan toen dacht ik bij mijzelf als dat nou toch zo werkt, als het nou met mensen onder mekaar zo werkt als jij echt door een ervaring een bepaald inzicht krijgt waardoor mensen in je omgeving anders op je gaan reageren, dan moet het volgens mij met beesten ook zo zijn. Dus toen ben ik daarmee aan de slag gegaan en toen heb ik dat met mensen gedaan en toen zag je het gewoon gebeuren dat als mensen een bepaald inzicht krijgen in hun eigen gedrag met name in de diepere oorzaak het hoe en waarom.

Waar komen die patronen nou eigenlijk vandaan? Dan zag je vrijwel onmiddelijk zo een dier  omslaan. Dus drukke honden worden in eens rustig. Bijna met een vingerknip zou ik zeggen  Dat is zo interessant.

Maurice

Ja zeker interessant, ja.

Eduard

Toen heb ik dat doorgetrokken naar een dierenarts zijn en je komt zo vaak honden tegen die doordat ze zelf getraumatiseerd zijn, je ziet tegenwoordig heel veel honden uit het buitenland komen. En ze hebben al zelf een rugzakje en dan komen ze in deze Nederlandse samenleving terecht en moeten ze ineens gezinshond worden.Mensen nemen zelf vaak ook met een bepaalde gedachte een hond en dat moet dan ook maar net matchen. Dan zie je vaak honden gewoon structureel toch stress ondervinden of angstig zijn of wat dan ook en op het moment dat ik dat merk dat daar iets in de actie zit tussen de eigenaar en de hond dan stel ik altijd voor van ik merk daar zit iets in die interactie. Ik merk dat die hond daar op reageert.

Die heeft daar toch structureel toch last van.

Zou je daar naar willen kijken naar wat dat nou is? Waar reageert die hond nou zo op bij jou? Dat is vaak een interactie. De eigenaar reageert namelijk ook vaak op de hond snap je het houdt mekaar een beetje in stand en met systemisch werken kan je dat patroon doorbreken waardoor de rust kan ontstaan in die relatie met de hond en dat geeft vaak enorme verdieping het is prachtig vaak om te zien.

Maurice

Ik kan me voorstellen dat als jij naar de dierenarts gaat en je hond heeft ergens last van en je komt in gesprek dat het best wel confronterend kan zijn dat jij ineens zegt van joh heb je wel eens naar gekeken dat het misschien wel door jou zelf komt? Bij wijze van. Ik kan me ook wel voorstellen dat je niet in elke situatie dat systemisch werken of familie opstelling gebruikt. Het kan bij sommige mensen die ervoor openstaan en sommige mensen zullen er helemaal niet voor openstaan.

Hoe zet je dat erin?

Eduard

Dat klopt helemaal Maurice en weet je dat is ook okay. Als mensen zeggen: ja dat is voor mij echt een brug te ver. Nou echt prima, maar je merkt toch vaak in die gesprekken je staat vaak drie kwartier tot een uur met mensen binnen dus je krijgt vaak heel veel gelegenheid om over de hond te praten.

Bijvoorbeeld: ik merk dat ie heel angstig is.

Of: goh wat vind jij er nou eigenlijk van of die eigenaar begint toch zelf dan ook te praten.

Bijvoorbeeld: ja dat vind ik ook of dat vind ik wel lastig of ik heb er weleens moeite mee.

Vaak ontstaan er wel ingangen in het gesprek waardoor je dit op een gegeven moment ook kan opperen. Dat je zegt van: goh joh wil je een stukje rust creëren wil je een stukje verdieping creëren in de relatie met je hond, dan is dit een mogelijkheid.

ik bied het altijd aan als optie maar je kan ook in het werk zelf tijdens de consulten kun je soms ook al kleine dingetjes ik heb het weleens meegemaakt het is soms te simpel voor woorden dat ik denk van hoe is het mogelijk dan zie je mensen binnenkomen met een gedragsprobleem bij de hond en heel druk echt heel druk en het hondje, ik heb zelden zo een druk hondje meegemaakt, bleef maar tegen het been opspringen en ik raak met die mensen in gesprek en ik probeer steeds dieper te vragen: wat gebeurd er dan thuis? Hoe zit dat dan?

Dan zijn we een half uurtje aan het praten en op een gegeven moment zegt ie vrouw zegt bijna uit het niets zegt ja maar ik voel me ook zo nerveus ik voel me zo druk ik voel me zo nerveus dat had ze een halfuur staan verbergen. Mensen hebben altijd de neiging om een masker voor te houden van met mij gaat het goed met mij is niks aan de hand het gaat om de hond en op een gegeven moment liet ze het masker vallen en zegt ja ik ben eigenlijk ook zo bloednerveus en op het moment dat ze dat zei Maurice stopte de hond met springen tegen de deur aan en kwam bij me zitten.

Maurice

Okay

Eduard

Nou hoe vind je dat nou?

Dus ik zeg tegen haar kijk nou omlaag.

Ik denk dat je in plaats van je te focussen op die nervositeit van die hond, die hond geeft alleen maar jouw nervositeit aan. Dus kijk hoe je kan omgaan met je eigen nervositeit en kijk als je wil kan ik met je meekijken van waar die nervositeit vandaan komt. Zo dat je structureel naar een oplossing kan gaan

Maurice

ja dus dan wordt je niet alleen de behandelaar van de hond of de kat, maar ook wordt je de behandelaar van iemand zelf min of meer.

Eduard

Ja dat gaat soms een beetje gelijk op

Maar het staat altijd in dienste van het dier.

Met hart en nieren ben ik dieren arts, ik ben het altijd vanuit hart en nieren gebleven dus mijn, bij mij is dat altijd wel, de gezondheid en welzijn van het dier staat altijd voorop.

Maurice

ja dat is denk ik belangrijk omdat dan het dier echt gezien wordt en ik denk dat mensen die in een bepaalde situatie met een hond zitten en ik denk dat ik daar zelf ook wel een paar keer een voorbeeld van heb gegeven dat ik bijvoorbeeld, met Paul Mulder in gesprek kwam dat ook ter sprake dat je s´ochtends doe ik altijd een ochtendritueel, morning ritual en dan ga ik met de hond lopen en als de hond dan heel onrustig is en ik denk hoe kan die hond nou zo onrustig zijn dan ligt het negen van de tien keer bij mijzelf omdat je zelf  onrustig in je hoofd bent druk in je hoofd bent met dingen bezig bent en op de een of ander manier is het je energie is het je houding het is denk ik een combinatie van waardoor jouw buitenwereld daar dus blijkbaar op reageert.

Eduard

ja, nee dat klopt

Maurice

En Eduard want zo een familieopstelling dat is echt een specifieke dag. die je daarvoor uittrekt zonder de dieren zelf. Kun je daar even iets over vertellen hoe dat precies in zijn werk gaat?

Eduard

Ja, komende vrijdag toevallig organiseer ik een ochtend. Ik heb dan twee vragenstellers.

Hoe gaat dat dan in zijn werk iedereen komt binnen je maakt even kennis je gaat even rustig met mekaar zitten. Dan creeer ik altijd wel een moment van rust en stilte het is een beetje afhankelijk van welke inspiratie ik dat heb. Dat mensen even al hun besognes buiten kunnen laten. En even de focus is op de groep en de vraag steller, wat ik dan vervolgens doe is dat ik met de vraag steller heel even kort in gesprek ga.

Ik ken de vraag steller altijd al ik ken de achterliggende gedachte of de vraag waar de vraagsteller mee komt. Maar het is ook belangrijk dat de vraagsteller zelf ook eventjes die komt ook van huis heeft de kinderen net weggebracht, rennen, rennen, rennen, dus dan eventjes even rust. Pas op de plaats

Maurice

Heel even voor mijn beeldvorming en ook voor die van de luisteraars natuurlijk.

De vragensteller is degene die het ondergaat min of meer he?

Eduard

ja, dat is degene die het ondergaat. En dan zit je met elkaar in een kring en degene die de vraag heeft ,die  de opstelling gaat doen, die zit dan naast me.

Dus daar ga ik heel kort even mee in gesprek. Gewoon even zodanig dat ie echt wel even bij dat gevoel kan komen. En bij het probleem kan komen. En vervolgens afhankelijk van de problematiek vraag ik zowiezo natuurlijk om de dieren op te stellen en daarna  de vaders, moeders of kunnen ook partners zijn kunnen hun eigen kinderen zijn.

Afhankelijk van de problematiek zoek ik mijn weg  daarin. Dus door te luisteren en door te kijken en door te vragen denk ik van: volgens mij moeten we een beetje deze kant op. Dat vraagt intuitie maar dat vraagt ook systemische kennis van dynamiek en weet je het is wat je gewoon geleerd hebt

Maurice

En de mensen die eromheen staan die zeg maar de familie vertegenwoordigen min of meer. Die hebben dan hun taak maar ik kan me ook voorstellen dat dat misschien wel weer in de emotie van hen terecht komt dat ze een bepaalde situatie moeten schetsen dat ze dat ook op zichzelf betrekken. Hoe ga je daar dan mee om?

Eduard

De mensen die ik heb uitgekozen die worden vaak niet voor niets uitgekozen. ik ben regelmatig representant . Je hebt wel eens van die dagen, nou echt dat je denkt laat ik deze maar even overslaan en echt compleet in de weerstand zit. En dat je denkt: dan ik moet ook nog representant zijn, nou vooruit dan maar.

Er naar toe en dan de grap is, dan wordt je vaak opgesteld, bijvoorbeeld als de vader van de vraagsteller die juist een hele bozige man was en dan kan je je helemaal uitleven

Je kan ook symbolen laten representeren dus je kan bijvoorbeeld iemand die veel weerstand bij zichzelf ondervindt als opsteller of als begeleider opstellen voor de weerstand. Zeg maar voor de blokkade. Kijken zit het dan bij die vraag steller of zit het ergens anders?  Nou het kan natuurlijk geen toeval zijn als je daar kompleet met je hakken in het zand binnen komt dan word je niet toevallig uitgekozen voor de weerstand snap je? Dus je brengt altijd dat stuk van je zelf in dat klopt bij de persoon of het symbool wat gerepresenteerd moet worden. En dat gaat puur intuitief vanuit degene de vraag stellen, dat is allemaal intuitief, maar dat is eigenlijk nooit toeval in.

Maurice

Wel grappig want dat zijn bepaalde affirmaties dus beperkte gedachtes die je hebt in je hoofd waardoor je dus ook bepaalde dingen wel of niet kunt.

Of waardoor je bijvoorbeeld niet een stap verder komt. Het is wel heel interessant en als iemand anders je daar dan bij kan helpen en dat die affirmaties of die beperkende gedachten misschien wel dieper liggen vanuit natuurlijk je moeder of vader of broer of zus. Dan is het natuurlijk wel heel mooi als je dat proces leert herkennen en daar vervolgens anders mee kan omgaan.

Wat is belangrijkste levensles voor Eduard met het hebben en houden van honden?

Eduard even iets anders want wij vragen altijd naar de belangrijkste levensles die iemand heeft geleerd tijdens het hebben en het houden van honden, en ik ben heel erg benieuwd wat jouw belangrijkste levensles daar is als nou ja geen als dierenarts maar ook iemand die heel diep zit in de materie van familieopstelling et cetera. Dus brand los zou ik zeggen.

Eduard

Nou ja een van de belangrijkste dingen die ik eigenlijk ontdekt heb was dat ik gemerkt heb dat emoties bij honden, dat ze voelbaar zijn. Kun je zeggen van ja hoezo dan?  We zijn als mensen erg altijd gericht op datgene wat we zien en wat we horen. Dus als de hond kwispelt dan is die blij en als die zijn tanden laat zien dan is die agressief. We zijn altijd erg gericht op datgene wat we zien, maar het is ook voelbaar en  ik heb een hond uit Spanje best wel een baasje zeg maar.

En hij was zeven maanden oud, volop in zijn puberteit en ik loop daar met die hond op straat aan de lijn en er komt uit de zijstraat opeens een andere hond aan. Op zich helemaal geen agressieve hond hoor maar gewoon ook een reu. En echt het was een fractie van een seconde en ze vlogen mekaar aan, maar het is altijd een beetje moeilijk uit te leggen. Je kon die agressie gewoon voelen mn haren stonden als het ware overeind. Ik snakte bijna naar adem. En dat was voor mij zo een openbaring.

Ik denk van ja je kan het voelen. Maar op zich is dat ook weer niet zo gek want je kan ook als iemand boos is dan zijn we wel geneigd om te zeggen ja want ik zie dat ie zijn wenkbrauwen fronst en ik zie dit en ik zie dat. Ja dat is een deel van de informatie maar je kan ook bij iemand voelen je kan een huis binnenstappen en dan kan er als het ware elektriciteit zijn. Dat je denkt van jeetje wat is hier aan de hand? Dus op zich is het niet zo heel verwonderlijk datgene wat een dier uitstraalt dat je dat kan voelen, want je kan het bij mensen onder mekaar ook voelen, dus waarom kan je dat bij een beest nou niet voelen? Maar andersom werkt dat dus ook.

En dat is natuurlijk ook een beetje wat Paul Bul ook ook al vertelde, maar je kan daar zelf natuurlijk ook mee spelen. Dus ik heb ook gemerkt  dat je op het moment dat je merkt van: oh mijn hond komt niet bij me en je voelt ik vlieg in de frustratie. Als je in een ander energie gaat zitten echt heel bewust gewoon naar vriendelijkheid gaat, maar dat is een energetisch gebeuren, zie die honden onmiddellijk hun houding veranderen. Je kan er ook meespelen dus je kan als een hond je aankijkt en je gaat zelf in je blijheid zitten dan merk je die hond kijkt ineens heel anders naar je en die begint meteen te kwispelen of die wil naar je toe.

Dus je kan daar zelf sturend in zijn en dat was voor mij een openbaring en het lukt me ook niet altijd Maurice weet je, er zijn ook wel momenten dan heb ik ook mijn dag niet. Dat merk ik onmiddellijk aan mijn hond als ik dan bij het einde van het bos ben en ik met hem aanlijn dan staat ie me echt zo aan te kijken van zo wie wil je daarvoor mee gaan brengen.

Dan sta ik hem aan te kijken. En denk Jezus man kom er nou maar in ik heb niet zoveel tijd. Dan denk ik oh ja wacht even dus dan zak ik in mijn energie en dan zak ik eerder in de waardering en, en dan: blijheid, dan zie je die hond onmiddellijk zijn oren beginnen te zakken en hij komt gewoon bij me en dan hoef ik er niet eens zoveel voor te doen dan vraag ik mezelf af hoe kom je hier?

Ik heb gemerkt dat heel veel zit en dat is eigenlijk de essentie van mijn betoog dat zit hem gewoon in energie, energie aanvoelen, uitwisseling daar zit het hem in en voortdurende dynamiek, een voortdurende wisselwerking. Op het moment dat je daarvan bewust bent dat dat gebeurt en bewust bent van wat je daar zelf in doet dan kan je daar ook insturen. En ik zet dat dus ook in in mijn dierenarts praktijk. Je kan echt mensen met honden die echt heel bang op tafel komen dan zak ik heel erg in mijn energie helemaal in het vertrouwen ga. En dan zie je die honden echt gelijk een stuk rustiger worden.

Kun je de energie van een hond overnemen?

en wat ik me afvraag Eduard: jij zegt energetisch gebeurt er iets waardoor jouw hond op een andere manier of in ieder geval jouw spiegel is min of meer. Maar kan het ook zo zijn dat jij de energie van een hond overneemt?

Eduard

Nou laat ik het zo zeggen.

Overnemen wil ik niet zeggen. Maar het kan wel iets met je doen en dat zegt dan iets over jezelf. Dus stel  dat je een hele hectische hond hebt. Een hond die heel druk is. Gewoon van zichzelf. Dat is niet omdat hij nerveus op jou reageert, nee dat is gewoon zijn eigen rugzakje. Dan kan het wel zo zijn dat als bepaalde dingen niet lukken dat je dan op een gegeven moment dat drukke gedrag van een hond bij jou dan frustraties opwekt.

En dan zit je dus in een spiraal.

Dan zit je echt in een escalatiemodel. En dan is het altijd interessant: waarom kan je daar nou niet emotie neutraal naar kijken. Want wat gebeurt er nou bij jou?

Het kan zijn dat er onmacht zit. Er kan boosheid zitten. En de grap is dat daar, hoe moet ik dat zeggen? Dat dit vaak herkenbaar is. Ik vraag vaak aan de mensen: herken je die situatie? Dus daar waar ze tegenaan lopen bij collega´s op het werk, waar ze dan misschien geen vat op hebben. Dan ontstaan diezelfde frustraties. En boosheid kan ontstaan. Gevoelens van onmacht. Of het kan met de kinderen zijn of het kan in een verkeerssituatie zijn.

Dus het herhaalt zich vaak wel. Het heeft niet alleen maar met de hond te maken. Maar je kan je wel voorstellen dat als jij in jezelf ook in je frustratie gaat zitten dan raak je uit het contact met die hond en dan ben je alles kwijt.

Dan probeer ik altijd met die mensen gewoon te kijken van waar komt het gevoel van onmacht nou vandaan? Als je daar aan kan sleutelen en dat kan op lossen dan kan je als het ware veel neutraler naar dat drukke gedrag van je hond kijken en daar is je hond dan bijvoorbeeld weer mee gebaat snap je?

Maurice

Ja zeker, want ik ken ook mensen die een roedel honden hebben. Dat de roedel honden ook weer allemaal op een andere manier reageren. Want mijn vorige hond reageerde heel anders op mij op bepaalde situaties dan de hond die ik nu op dit moment heb, Sam. Dus snap je wat ik bedoel dus elke hond en elk mens zal dan ook weer anders op jou reageren dus het is hele klus lijkt mij.

Eduard

Dat maakt het zo ontzettend leuk en boeiend Maurice. Dus je hebt allebei gewoon je eigen rugzak met je eigen achtergrond, met je eigen ervaring, zowel je hond als jijzelf en dan ontstaat met die beide rugzakjes  een dynamiek en het is dus heel interessant: wat zit er nou in het rugzakje van die hond en wat zit er nou in jouw rugzakje. En waarom doet het datgene wat het doet. En soms is het een super match en gaat het hartstikke goed en soms dan geeft het frustraties bij de eigenaar of frustraties bij de hond.

En dan is het zaak om te kijken welke onderdelen uit ieders rugzakje zorgt er nou voor dat jullie zo op met elkaar reageren? Maar het is bijna het leukste van het werk dat als mensen bij mij binnenkomen met een hond dan komt er een verhaal binnen. Er komt niet een mens binnen met een hond aan de lijn . Nee er komt een verhaal, een heel energetisch verhaal. Een hond met een verhaal en een eigenaar met een verhaal.

Samen hebben ze ook weer hun verhaal.

En ik er is ook iets daarvan ben ik overtuigd. Ik heb dat meerdere malen zo meegemaakt en misschien ook wel leuk voor de luisteraar om daar eens zelf over na te denken, waarom heb ik deze hond?

Wat maakt nou dat ik deze hond heb uitgekozen. Hetzij uit het nest, hetzij van internet en wat zegt dat over mijzelf?

Maurice

Ja als je op die manier er naar kijkt vind ik het ook wel bijzonder. Toevallig was ik laatst bij de dierenarts en toen had ik de hond van mijn moeder mee en de hond van mijn moeder valt ontzettend uit naar een andere hond en toen dacht ik: okay als ik dus nu een spiegel naar mezelf moet houden dan ben ik dus niet erg trots op mezelf zeg maar.

Dus het is wel eens lastig.

Eduard

Ja het is wel lastig. Het werkt ook niet een op een weer zo. Er kan iets in de dynamiek hebben gezeten. Er komt zoveel bij kijken het kan iets zijn in de praktijk, het kan iets zijn geweest bij die andere hond, er komt zoveel bij kijken. Het belangrijkste is: het is niet een schuldvraag. Mensen hebben vaak de neiging om te zeggen het is mijn schuld dat mijn hond druk is. Het is mijn schuld dat hij nu bang is. Maar schuld komt niet ter sprake. Je doet ten slotte toch ook maar gewoon wat je kan. Je bent groot geworden en weet je kan daar vaak gewoon niks aan doen, maar je kan er wel naar kijken.

Maurice

Ja schuld is inderdaad het verkeerde woord dat is iets voor mezelf. Je doet gewoon je ding je doet je best en dan gebeuren er gewoon eenmaal dingen.

Nu heb jij nog een speciale aanbieding voor de Dierbewust leden die je ook in de community zo meteen te downloaden is. Misschien kun je daar nog even kort een kleine toelichting op geven, want jij wilt iets weggeven aan leden.

Eduard

ja, dit weekend komt er een document bij te staan die je helpt na te denken over de relatie die je hebt met je hond. Dus die je gewoon op een andere manier laat kijken naar je hond. Dus meer dan een viervoeter met twee oren en een staart die je uitlaat en eten geeft.

Maar waarvan je denkt: goh, jeetje zo heb ik het eigenlijk nog nooit eerder gezien.

Dus ik hou het een beetje in spanning.

Maurice

Samen met de leden gaan we hem zeker bekijken en gaan we gewoon kijken wat iedereen ervan geleerd heeft en wat je daar ook als lering uit kunt trekken. naar de toekomst toe. Om je zelf weer een stukje te verbeter of verder te ontwikkelen, laat ik het zo zeggen. Eduard onwijs bedankt voor de informatie die je hebt gegeven echt heel interessant heel erg leuk. Bedankt voor je enthousiasme en ik hoop je zeker nog een keer uit te mogen nodigen voor de podcast.

Eduard

Ja heel graag gedaan Maurice en jij ook dank je wel voor dit gesprek.